Nietsvermoedend ben ik weer in bed gaan liggen. De avond ervoor had ik met vrienden twee glazen wijn gedronken. De kinderen waren onderweg naar school nadat ik ze geholpen had met ontbijt en hun schooltas. Het voelde legitiem om weer onder het warme donzen dekbed te kruipen. Mijn Hart was druk aan het kloppen, sneller dan normaal en dit ging gepaard met een zweetaanval. Deze bijzondere lichamelijke reactie was mij vaker overkomen en dan hoorde ik mijn innerlijke stem zeggen dat ik moest stoppen met alcohol drinken. Misschien was het gewoon een vroege vrouwelijke overgang gaf ik als weerwoord aan diezelfde stem om mijn gebruik van alcohol te vergoelijken. Ik dronk immers niet zo veel, maar een of twee keer in de week. Bovendien was er de Wetenschap, die het gebruik van twee glazen alcohol per dag als o.a. “goed voor het hart” bestempelde. De oproep om te stoppen heeft mij in de eerste instantie niet kunnen bewegen om ook maar enigszins een poging te wagen tijdelijk van de alcohol af te blijven. In gedachten over mijn eigen ongehoorzaamheid voelde ik mijn lichaam ineens lichter worden, alsof ik op klaarlichte dag begon te zweven. Toen ik dacht dat een deel van mij me zou verlaten, werd ik met kracht weer op het bed terug geworpen. Een boze stem riep hard: ”Ik had je toch gezegd om te stoppen met alcohol drinken!” Intens geschrokken door de ervaring ben ik opgestaan. Het hoofd bleef die dag niet meer stil, vragen als: “ Wat was dat? Hoe kon dit? Waarom gebeurt dit?” bleven mij teisteren. Het was de dag dat ik heb besloten niet meer te drinken. En gek genoeg, toeval of niet, de hartkloppingen en zweetaanvallen waren weg.

Zou mijn hart een stem hebben?